De resultaten van deze studie leveren een beter onderbouwd beeld van de gevolgen van zeespiegelstijging voor de zoetwaterstrategie van Nederland en daarmee concrete handvatten voor strategische keuzes. Zo is voor de noordrand van de Rijn-Maasmonding geconcludeerd dat er waterstaatkundig gezien rek zit in de huidige zoetwaterstrategie, mits maatregelen worden genomen om een toename in aanvoersurplus naar de zoetwaterzones HIJ en Lek technisch mogelijk te maken.
En voor het IJsselmeer-Markermeer is een belangrijke bevinding dat de sluizen in dit gebied de grootste bron van verzilting zijn – een veel grotere bron dan zoute kwel via de bodem onder de Afsluitdijk. Al bij 1 meter zeespiegelstijging zien we bijna een verdubbeling van de hoeveelheid zout die het systeem binnenkomt.